Wat maken we mee

 

Ongeveer vier jaar geleden kwam Sumo in de opvang van Buddy Kat met zijn drie broertjes en mama Flo. Allemaal waren ze aidspositief bevonden, heel zeldzaam.

Na enige tijd werd hij geplaatst, Sumo was timide maar voelde zich toch gelukkig bij zijn bazinnetje. Donkere wolken kwamen eraan. Het bazinnetje van Sumo werd ziek en kon niet meer voor hem zorgen. Er was geen andere mogelijkheid dan hem terug in de opvang van Buddy Kat te nemen.

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad vooraleer hij zijn opvangmama en de rest van de familie vertrouwde. Helaas werd Sumo ziek en moest hij zelf een penisamputatie ondergaan. Het was kantje-boordje met hem. Nou nou ... valt allemaal niet mee hé kereltje! Hij genas goed, kreeg steeds meer zelfvertrouwen en toen kwam het volgende probleem eraan. Zijn opvangmama ging voor zes weken op vakantie en er moest dringend een opvangplekje voor hem gezocht worden. Na wat heen en weer te mailen en te bellen, besloot de eerste opvangpapa van Sumo hem voor die zes weken onderdak te geven. Zo kon hij even terug met zijn mama Flo en met Morre samen zijn. Die zes weken zijn omgevlogen en Sumo had zich zo goed aangepast, dat het leek of hij nooit was weg geweest.Tja, u kan het al raden niet ;-)

Ondanks dat Sumo nog steeds timide en op zijn hoede was, had zijn opvangpapa besloten om hem zelf te adopteren. Hij kreeg het niet over zijn hart om Sumo nog maar weer eens een verhuis aan te doen. Sumo kon het goed vinden met de andere katten in huis, maar ging netjes iedere avond bij mama Flo, Morre en Winston slapen.

Maar kijk eens??

Sumo komt nu regelmatig binnen glippen bij zijn baasjes voor een blitsbezoek. Hij is ongeveer anderhalf jaar definitief geadopteerd en sinds een drietal maanden durft hij in huis binnen te komen. Hij gaat dan alles netjes inspecteren en daarna weer terug naar buiten. Sumo nestelt zich nu zelfs in de zetel en geniet van de aaitjes.

Dit moest vastgelegd worden met mooie foto's :-)

Slapen en eten doet hij bij zijn mama Flo en Morre. Dit is nog steeds een vast ritueel dat voorlopig niet te doorbreken is. Maar kijk eens lieve mensen wat tijd, geduld en liefde geven doet bij een diertje zoals Sumo. Geef de hoop nooit op!

Ieder dier verdient een kans en er komt een dag dat het die kans ook met alle pootjes grijpt.