Wat maken we mee

YESSSSSS, KOOS did it!

Koos heeft helemaal de klik gemaakt!

Hij heeft lange tijd in het asiel van Born verbleven omdat hij aidspositief was. Hij zat er op een plankje en wilde niets met mensen te maken hebben. Hij was enorm boos en voelde zich doodongelukkig. Het was zelfs zo erg met hem, dat de verzorgers een beetje schrik van hem begonnen te krijgen.

Omdat de katten in Buddy Kat toch wat meer bewegingsvrijheid hebben en de buitenren om in te vertoeven, heeft men contact met ons opgenomen of wij hem wilden overnemen. Alles werd in het werk gesteld zodat deze jongen kon verhuizen naar Buddy Kat. O jee, Koos was echt wel boos!

Grote ogen, de oren plat, blazen, grommen en als het kon je een mep geven als je te kort in zijn buurt kwam. Hij had zich het hoogste plekje in de krabpaal veroverd en kwam er niet meer uit. Het is te zeggen, zolang er verzorgers in de buurt waren. We lieten hem tot rust komen en deden gewoon tegen hem zoals we ook tegen de andere bewoners van Buddy Kat deden. Na een tijdje merkten we toch op dat er interesse begon te komen bij hem. Hij wilde wel en hij wilde ook weer niet, spannend hoe dit ging evolueren. Op een gegeven moment durfde hij uit de krabpaal te komen als er een verzorgster op de bank bij Nikko zat. Daar hebben we u al een filmpje van laten zien een tijdje geleden.

De verzorgster die het meeste diensten draait in Buddy Kat heeft hem als eerste kunnen aaien. Het vertrouwen begon te komen en nadien konden ook andere verzorgsters hem aaien. Weliswaar eerst met een blaas voorafgaand, maar dit werd steeds minder en minder. We besloten hem ook kennis te laten maken met de buitenren en dat was helemaal de 'max' voor onze Koos. Voor hem was het nu hotel Buddy Kat, hij kwam net binnen om te eten en voor de rest van de dag vertoefde hij in de buitenren. Zich lekker verstoppen tussen de stuiken enzovoort, hij deed niets liever.

De buitenren moest opgeknapt worden en verleden week zijn we eraan begonnen. Dit betekende dat de jongens even binnen moesten blijven. In eerste instantie vond Koos het maar niets, ZIJN ren kon hij niet meer bereiken. Maar hij begon alles meer en meer te observeren in Buddy Kat zelf. Wachtte iedere dag netjes af op zijn eten in de klimpaal. Hij liet zich dan zachtjes aaien en hij begon ervan te genieten. Gisterenmorgen kwam hij voor het eerst een knuffel vragen aan de verzorgster die dienst had. Wowww, dit was alweer een hele vooruitgang voor dit mannetje. Maar 's avonds is het wonder gebeurd!!

De verzorgster die de meeste diensten draait was aanwezig en zat in de stoel. Koos begon om haar heen te draaien en je zag hem denken ..... ga ik het doen of toch maar niet? Zachtjes riep ze zijn naam en deed teken om op schoot te komen. En plots was het zo ver, al zijn angsten zette hij opzij en sprong zo maar uit het niets op schoot. Hij bleef op zijn gemakje zitten, ging erbij liggen en liet zich héél graag aaien. Hij spinde de sterren van de hemel. 

Sprakeloos word je hiervan, hij doet het, hij durft het en hoe!!

Lieve lieve Koos, wat zijn wij ontzettend blij voor jou dat je zo moedig bent geweest en deze stap hebt durven te ondernemen. Het kan alleen maar beter gaan met jou. En weet je wat? Nog even en dan kunnen we ook voor jou op zoek gaan naar een gouden mandje.

Wat zijn wij toch ontzettend trots op jou lief mooi kereltje x