Wat maken we mee

Toen ik nog jong was, euhhh... een paar maandjes geleden, toen trok ik me wel eens terug in de ziekenboeg. Ik had het niet zo begrepen op die drukte in de grote kamer met de andere katten. Maar de verzorgers vonden me altijd als ik in "mijn" zeteltje in de ziekenboeg lag. Daar kreeg ik dan uitgebreid knuffeltjes en kon ik me lekker laten gaan, ik dacht immers dat de andere katten dat niet zagen. 

Toch kwamen zij daar ook altijd curieuzenneuzenmosterdpotten en werd het een gezellige boel in de ziekenboeg!

Ik ben een gemakkelijke kat. Ik eet graag en ben niet kieskeurig. Maar het eten bij Buddy Kat is dan ook vijfsterrenkost, altijd goed ! Zelfs de interferon (ja, ik ben een FIV-katje) laat ik me gemakkelijk toedienen. Verder heb ik gelukkig geen medicatie nodig, ben altijd fris en fruitig.

Ik speel veel en het liefst van al met het laserpuntje. Ook Rik wat plagen geeft me plezier. Maar Rik laat zich ook niet doen en dan lijkt het soms wel alsof we aan 't vechten zijn. Maar dat is niet echt zo, we doen mekaar geen pijn. Pistache, daar let ik wel voor op, maar dat kan ook aan mij liggen, die is nog nieuw en ik heb een beetje tijd nodig om aan hem te wennen. Als ik genoeg van hem heb ga ik lekker in de buitenren liggen. 

Daar heb ik me vorige week nog eens goed geamuseerd: één van de verzorgsters was daar wat onderhoud aan 't doen en ik heb haar geholpen, vooral met kijken en in de weg lopen ;-)

Enfin, het lijkt zo dat ik me gemakkelijk aanpas en ik ben kerngezonde kater, dus mocht ik mij op FB komen voorstellen. 't Schijnt dat ik dan een gouden mandje krijg. Ik heb een leuke snoet, al zeg ik het zelf, dus zal er zeker wel iemand voor mij vallen, niet?

 

Kusje van Bob x