Wat maken we mee

Het is niet altijd wat het lijkt!

Ons mannetje Finn ziet er op de foto goed uit, maar heeft het momenteel een beetje moeilijk. Een tijdje geleden is hij uit Buddy Kat verhuist naar een opvanggezin. Finn werd chagrijnig en omdat stress vermijden heel belangrijk is voor een aidskat, werd besloten hem over te plaatsen. Deed het hem goed?

Jazeker, stilletjes aan bloeide hij helemaal op. Eindelijk rust voor dit mannetje, dat is wat hij wilde. Aandacht voor hem alleen.

Finn is niet alleen aidspositief, hij is ook diabeet. Een regelmatige controle bij ome Brecht hoort erbij, maar bij de laatste controle maakte ome Brecht zich flink zorgen over ons mannetje. Zijn bekje en tong waren volledig ontstoken. Dat was dus allesbehalve goed!

Er werd opgestart met medicatie en na één maand moest hij weer terug op controle. De medicatie sloeg niet aan zoals het zou moeten en werd daarom aangepast en de dosering werd verhoogd. Afgelopen vrijdag kregen we te horen dat de ontstekingen in zijn bekje en tong niet erg verbeterd waren, maar het was gelukkig ook niet slechter geworden.

Finn zit momenteel in een overgang naar de volgende fase van de kattenaids. Het wordt dan bijzonder moeilijk om de juiste medicatie te vinden die meteen aanslaat. Gisteren is Finn operatief geholpen! Zijn bekje is helemaal gereinigd en opgefrist en zijn tong werd ook behandeld met ontstekingsremmer. Nu is het afwachten hoe hij hierop gaat reageren. Na 10 dagen weer controle en hopen dat er duidelijke verbetering zichtbaar is.

Gisterenavond was Finn behoorlijk van de wap na de ingreep. Een goede nachtrust heeft wonderen gedaan bij hem. Vanmorgen stond hij paraat om zijn bakje nat voer in ontvangst te nemen. Hij lijkt de ingreep goed te doorstaan. 

Gohhhh ..... laten we hopen dat we nu eindelijk op de goede weg zijn met onze Finn.

We wensen hem van harte alle beterschap.