Wat maken we mee

Dag lieve mensen, hier ben ik eindelijk!

Ik heb een hele belevenis achter de rug. Toen ik voor mijn nieuwe thuis gekozen had, was ik heel zeker van mijn stuk. Waar ik niet aan gedacht had, was dat ik daarvoor een akelige rit in een klein kooitje moest doorstaan en ineens moest wennen aan hele nieuwe geluiden en gewoontes... man man... was me dat iets! Ik ben meteen in een hoekje gekropen. Ze wilden me hier maar gerust stellen maar (tegen niemand zeggen want ik ben eigenlijk een hele stoere bink)... ik miste al mijn verzorgers van Buddy Kat heel hard. Ik heb echt een beetje getreurd. Gelukkig vertelde mijn nieuwe mama mij dat ik altijd mocht mailen en dat ze allemaal aan me bleven denken. Stilletjes aan begonnen die aaikes en zachte woorden hier toch heel verleidelijk te klinken. De derde avond heb ik mijn moed bijeen gepakt en ben ik zomaar pardoes op papa zijn schoot geklommen. En sindsdien... amai! Hier is zoveel te beleven. Ik ben zo nieuwsgierig! Ik wil graag overal bij zijn. Ik ben erbij als er gekookt en gegeten wordt, als er tv gekeken wordt, als ze denken dat ze me kunnen buitensluiten uit de badkamer ga ik aan de deur miauwen hihi, dan laten ze me altijd binnen. En weet je wat ook helpt? Ik ga met hele lieve lodderige oogjes in de zetel zitten en dan komt er altijd wel een schootje waar ik kan gaan liggen. Laatst was er bezoek en toen heb ik het allemaal mee gevolgd vanop mama's schoot. Ik ben wel een echte fijnproever. Ze moeten me niet zomaar alles voorschotelen hè. Ik laat het goed merken wat ik lust en wat niet. Ik zal ze maar direct goed opvoeden hier hé ;-) Buiten zijn ze een kattenren aan het bouwen voor ons. Ik kijk aan het raam of ze goed werk leveren. Jullie gaan zeker nog van me horen maar nu moet ik eerst nog veel ontdekken. Tot gauw! 

Koosje x

 

Hallo allemaal, ik ben een beetje verlegen maar mama vroeg me toch iets te vertellen omdat er zoveel mensen met Koos en mij meeleven. Ook voor mij was de rit nogal heftig. Ik ben onder de kast gekropen om even te bekomen. Ik had wel al snel door dat ze hier ook goed kunnen strelen. Al de eerste dag begon ik hard te spinnen en met mijn kopje te draaien als ik geaaid werd. Het gaf me troost en hielp me om te wennen. Nu ga ik lekker op mijn rugje liggen zodat ze me eens goed kunnen masseren. Ik ben blij dat ze hier ook lekker eten hebben, want ik ben een echte Bourgondiër. Onder de kast uitkomen, vind ik nog altijd een beetje akelig. 's Avonds, als mama op haar buik gaat liggen voor de kast, kom ik wel gezellig tegen haar aan gekropen. En als het heel stil is in huis, ga ik eens een wandelingetje maken of in de zetel of op de stoel liggen. Ik heb wel gezien dat ze hier een paar hoge slaapplaatsen hebben. Ik denk toch dat ik die binnenkort eens ga uittesten. Ik ben de vriend van iedereen. Ze zien me hier allemaal graag. Mama zegt dat ik een peperkoeken hartje heb (ik weet niet zo goed wat ze daarmee bedoelt). Maar zeg nu zelf: slapen, observeren, knuffelen en eten... het leven is zo slecht nog niet. En binnenkort in het zonnetje liggen. Dag allemaal, we laten nog wel eens iets van ons horen. 

Ollie x