Wat maken we mee

4 dagen geleden hebben we je verwelkomd in Buddy Kat. Je was ziek en had verzorging nodig. We merkten dat je bijna niet at, je had het moeilijk met ademen, je was bang. Toch genoot je van de aaitjes op je koppie en duwde je zachtjes tegen onze hand om nog meer aaitjes.

Vandaag was de grote dag, op onderzoek bij ome Brecht met jou. 

We waren overtuigd dat als je tandjes getrokken werden, alles weer goed zou komen. Je klampte de pootjes rond de armen van de verzorgster toen ze je in de kattenmand wilde zetten. Je was zo bang, waarom? Tijdens de autorit heeft de verzorgster je meermaals geaaid door het deurtje van de kattenmand. Je duwde met je kopje tegen haar vinger, zo lief. Aangekomen bij de dierenarts was je heel kalm, te kalm. De verzorgster stelde je nog gerust dat alles goed ging komen.

Niets is minder waar!

Kanker had jou in zijn macht en je was niet meer te redden. Met heel veel pijn in het hart hebben we je moeten laten gaan. We hadden je nog zo graag geknuffeld en liefde gegeven, maar het mocht niet zijn.

Klaasje ..... 4 dagen ben je in Buddy Kat geweest en je pootafdrukjes staan in ons hart gedrukt.

Dag lieve jongen, geen pijn meer voor jou, we gaan je missen!

 

Het Buddy Kat team xx