Wat maken we mee
2026 | 2025 | 2024 | 2023 | 2022 | 2021 | 2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | Eerdere berichten
Maart | Februari | Januari
09-12-2015
Pim is vertrokken naar zijn Forever-huisje
Yes Yes Yes, ikke (Pimmetje) did it :-)
Vandaag was een hele belangrijke dag voor mij. Mijn opvangmama had me vanmorgen verteld dat ik misschien wel eens naar mijn voor-altijd-huisje zou gaan. Is dat dan niet hier? Ik snapte er niets van, maar goed, ik zal het wel zien zeker?
De deurbel ging en ik hoorde mensen binnenkomen. Heyyyy ..... die jonge meid heb ik nog al eens gezien, toen was ze zo lief voor me. Wacht eens even, denk eens heel goed na Pim, van waar ken je haar? Ik weet het weer, van de opendeurdag in Buddy Kat. Daar heb ik ook al heerlijk met haar geknuffeld.
Ik hoorde haar zeggen tegen mijn opvangmama dat ik toen al stiekem in haar hartje was gekropen. Ohhhhhh, dat bedoelt mijn opvangmama! Nou moet ik eventjes héél erg mijn best gaan doen. Mooi rechtop zitten, knipperen met mijn oogjes. Ja, dat werkt altijd heb ik geleerd wink-emoticon Ik liet me meteen aaien, ik kreeg kusjes van die meid, moest er helemaal van blozen johhhh.
Plots zag ik dat er papieren op tafel werden gelegd, ben ik toch maar even naar mijn opvangmama gegaan. Even met haar knuffelen want ik zag in haar blik dat er toch wel echt iets belangrijks ging gebeuren. Ben je een beetje triest, niet doen, ik voel me helemaal happy hoor!
Mijn opvangmama fluisterde me in mijn oortje dat ik naar mijn Forever-huisje zou gaan en er andere poezenvriendjes op me wachten. Dus, vol verwachting ben ik dan vertrokken. Nou, 't is te zeggen, in die reismand gezet worden en die lange autorit vond ik twee keer niks. Ik heb dat ook laten merken en wat gemopperd, puhhh.
In mijn nieuwe huisje aangekomen ben ik even apart op een kamer gezet. Ikke heel snel onder dat bed in, ben ik toch wel even onder de indruk van het hele gebeuren zeg. Die jonge meid, enfin ... dat is nu mijn echte mama, heeft me eventjes alleen gelaten om te bekomen. Na een half uurtje kwam ze terug naar mij kijken en heeft ze zich bij me gezet.
Wowwwww, ik voel me helemaal happy de pleppy!
Zo uit het niets kroop ik lekker bij haar op schoot en viel in slaap. Ik vertrouw haar volledig, dit gevoel heb ik nog nooit gehad. Ik wijk niet meer van haar zijde, mijn mama en ik horen echt bij elkaar. En als ik naar haar ogen kijk, ben ik zo goed als zeker dat het wederzijds is.
Is dit dan mijn vervroegd kerstkadootje?
Dank u wel lieve kerstman, ik had zelf niets mooiers kunnen bedenken. Tot binnenkort lieve mensen, dan laat ik wel weten hoe het met me verder gaat.
Doeiiiii, Pimmetje xxx
Lees het vorige
bericht
| Lees het volgende
bericht
