Wat maken we mee

Hoi hoi allemaal, hier ben ik dan, Charlie, de nieuwe Buddy Kat bewoner.

Het zal je maar gebeuren als kat wat ik heb meegemaakt, poehhh.

Ik ben heel toevallig bij lieve mensen aangekomen, ik had de snotter en zo een grote honger. Echt niet meer normaal hoor! Ik kreeg meteen lekker eten van deze mensen en als wederdienst mochten zij me aaien. 

Iedereen happy en tevree. Omdat ik zo lief ben, dachten de mensen dat ik misschien een baasje had. Ze namen contact met het plaatselijk dierenasiel en ze mochten me naar daar brengen. Is dat nu een goed of een slecht teken, ik wist het niet. Daar aangekomen kreeg ik een prik in mijn nek, auwwwww. Waar is dat nu voor nodig zeg!

Bloed afnemen, duhhh. 

Ze gingen controleren of ik soms aidspositief was. Wat is dat?

Je raadt het nooit, ik was dus inderdaad aidspositief en dan heb je grote pech in dat asiel daar. Als mijn vrouwtje (de meldster) geen oplossing vond, zou ik het spuitje krijgen de volgende dag. Nou zeg, mijn vrouwtje was in alles staten! Dit liet ze niet zomaar gebeuren en ze is meteen beginnen bellen. Stiekem vond ik dat wel leuk dat er zoveel aandacht aan mij werd besteed wink-emoticon Enfin, zo ben ik uiteindelijk in Buddy Kat terecht gekomen. Dit is een unieke opvang voor katten besmet met aids in Belgie. Ik bedank de verzorgsters daar nu met kopjes geven, spinnen en ik trappel van geluk.

Oké .... ik heb de snotter en krijg daar nu medicatie voor. Ben het er niet mee eens, maar ze hebben me verteld dat ik binnenkort voor mijn gouden mandje moet gaan solliciteren. Maar hiervoor moet ik er tip-top uitzien. Dus euhhhhhh, als ik helemaal opgeknapt ben, horen jullie weer van me.

 

Doei, kopje van Charlie x