Wat maken we mee

Vandaag is het één week geleden dat Guus is overleden. Hij was enkele dagen ervoor, samen met Pim, door zijn opvangmama naar een ander opvanggezin gebracht. Ze ging voor een weekje op vakantie met de familie. Om haar vakantie niet te verbrodden, hebben we gewacht tot zaterdagnamiddag om haar het trieste nieuws te vertellen. Gisteren werd Pim terug opgehaald en het is toch best een zwaar verlies voor haar. Wij willen dan ook graag de opvangmama nog veel sterkte toewensen en haar afscheidsverhaal met jullie delen.

 

Lieve Guus,

Je verbleef in Buddykat toen onze opvanger Pim er kwam logeren in de zomervakantie. De andere katten in Buddykat vond je maar niks maar Pim was een toffe peer. Toen we Pim gingen ophalen werd me gevraagd of jij ook bij ons zou mogen komen. Tuurlijk namen we je mee naar huis. 

De eerste 2 dagen bleef je onder de bank verstopt maar voorzichtige toenaderingen en aaitjes kon je wel waarderen. Je kreeg telkens meer vertrouwen dat het goed was. Je kwam onder de bank vandaan en liet de vele aaitjes maar al te graag toe. Je kwam zelfs steeds vaker bij me op schoot liggen en volgde me door het hele huis. Je bloeide helemaal op en werd een grote knuffelbeer.

Opeens begon je slecht te eten en drinken en brachten we een bezoek aan ome Brecht. Daar ontdekte hij dat je hele mond en tanden waren ontstoken. Je tanden moesten worden getrokken en je kreeg antibiotica. Je kwam weer thuis maar eten bleef moeilijk. We gingen een weekje weg en jij ging samen met Pim naar een ander opvanggezin logeren. Met pijn in het hart heb ik je ziek moeten achterlaten . Tijdens mijn vakantie kreeg ik een mail dat jij was overleden. Hoe kon dit nou .... mijn knuffelbeer was er plots niet meer. Het bleek dat het snel slechter met je was gegaan en dat antibiotica niet meer hielp. Ome Brecht heeft er alles aan gedaan om jou te redden maar de aids had drastisch toegeslagen. Je was te ziek en moest je gewonnen geven. 

Wat doet het pijn dat ik er niet voor je was bij dit laatste gevecht en dat ik geen afscheid van je heb kunnen nemen. Je hebt nu je rust en geen pijn meer, daar put ik troost uit.

 

Vaarwel van je opvangmama Guillianne