Wat maken we mee

Niet te geloven maar Sumo is alweer 1 jaar geplaatst.

Sumo heeft het moeilijk gehad, een mislukte plaatsing. Hij werd ziekjes (penisamputatie) en had nog maar weinig vertrouwen in de mens. Langzaam aan kreeg hij meer vertrouwen bij het opvanggezin en bloeide stilletjes open.

Het opvanggezin ging voor zes weken op vakantie en er moest een plekje voor hem gezocht worden om die tijd te overbruggen. Hij mocht naar zijn vroegere opvangpapa gaan waar ook zijn moeder Flo en Morre verblijven. Het was liefde op het eerste zicht! Het leek net of Sumo zich nog alles herinnerde, van toen hij bij zijn opvangpapa met zijn moeder en broertjes in de opvang is gekomen.

U kan het wel raden ... na die zes weken vakantie is Sumo niet meer terug gekeerd naar het opvanggezin. Hij mocht voor altijd bij zijn vroegere opvangpapa blijven wonen :-)

Een korte update hoe het nu met Sumo na één jaar gaat:

Met Sumo gaat het opperbest. Hij is heel aanhankelijk naar ons toe, maar het blijft een schrikkepuit als er vreemden opduiken of als er iets niet volgens het normale stramien verloopt. Zo durft hij nog steeds niet in huis binnenkomen. Soms zie je hem heel voorzichtig voorbij sluipen, maar wanneer hij merkt dat hij betrapt is, dan trekt hij een spurtje naar de deur en verdwijnt naar buiten. Nochtans heeft niemand hem ooit verboden om in huis te komen, integendeel, maar het is een kater met vaste gewoontes. Zijn huisje is aan de overkant (waar Morre en Flo ook zitten) of in de grote binnentuin waar hij als kitten gewoond heeft of dikwijls geweest is. Als hij zich daar meer op zijn gemak voelt, dan is dat voor ons ook goed natuurlijk. Ook met de andere katten gaat het vrij goed. Ze hebben hem eigenlijk van in het begin geaccepteerd. 

Sumo kan hen soms nogal pesten door achter hen aan te lopen (net als een schaduw) en hen dan plots te bespringen. Het is de bedoeling dat de andere zich omdraait en dan achter hem gaat lopen, dat spelletje speelde hij ook met zijn broertjes. Maar de anderen interpreteren dat niet zo. Hopelijk komt het nog. We kunnen hem het best afleiden door met water te spelen. Wanneer we water uitgieten dan volgt hij het stroompje naar beneden. Hij heeft de anderen ook aangestoken. Het lijkt wel een 'teambuilding event' waarbij een groepje katten probeert te verhinderen dat het water door het rooster wegloopt door er met hun pootjes in te spelen. Zo leren ze mekaar meer te vertrouwen en het is grappig om te zien.

En tenslotte … Sumo heeft een vriendinnetje. Ze heet Lisa en past met haar drie kleurtjes perfect bij hem. Ze geeft hem neusjes en voordat hij van de verwondering kan bekomen gaat ze tegen hem staan wrijven. Is dit niet vertederend! 

Zoals u kan lezen beste mensen is Sumo echt wel met zijn kontje in de boter gevallen. Dit doet ons alleen maar deugd, weer een aidskater die een 2de kans heeft gekregen en hoe!

 

Wij (Buddy Kat) blijven opkomen voor de aidskatten, zodat ze net als andere katten met respect worden behandeld.