Wat maken we mee

Ongeveer 1 weekje geleden kwam Pim bij ons in de opvang.

Hij was erg onderkomen, zijn vacht onder de klitten, ontstoken oogjes, een enorme vieze geur die van hem afkwam en en en.... Pim verblijft bij een opvanggezin en zijn opvangmama wist meteen wat te doen i.v.m.de verzorging die hij nodig had.

Ondertussen begint hij stilaan uit zijn dalletje te kruipen. Pim staat te popelen om nu zelf zijn verhaal aan jullie te vertellen. Leest u mee?

 

Hier een berichtje van mij, Pim. 

Na een lange autorit kwam ik s’avonds bij mijn opvangmama aan.

Ik was totaal uitgeput, erg mager en mijn vachtje was helemaal vervilt en geklit en stonk, bah bah .... wat voelde ik me vies. Bovendien waren mijn oogjes ontstoken en één oogje zat zelfs helemaal dicht. Aangekomen bij mijn opvangmama, ging mijn reismandje open en kreeg ik eindelijk rust. Mijn opvangmama verzorgde direct mijn oogjes en noemde mij, mijn kereltje, lief hé  ;-)

Omdat er een vieze geur van mij afkwam, ging ik ook in bad. Dat was best schrikken! 

Maar toen ik met shampoo werd gemasseerd was dat toch wel lekker. Daarna lekker warm afspoelen en werd ik ook nog droog gefönd. Doodmoe maar voldaan kon ik lekker gaan slapen. Omdat ik ziek ben moet ik regelmatig medicijnen krijgen. Mijn opvangmama vertrouw ik helemaal hiermee! Ze heeft me verteld dat ik me daardoor beter ga voelen en ik geloof haar helemaal op haar woord. Dus, blijf ik rustig zitten als mijn oogjes gezalfd moeten worden of medicijnen moet krijgen.

Op de bank lig ik graag languit te slapen maar als mijn opvangmama in de buurt is, wil ik graag bij haar zitten. Knuffelen vind ik héél fijn en daar vraag ik dan ook vaak om door langs mama’s benen te strijken of mijn lieflijkste miauwtjes te laten horen. Dan heb ik gelijk al haar aandacht, joepieeeeee! 

Ik krijg lekker te eten en heb nu een slank figuur, mijn vacht wordt regelmatig geborsteld. Stilaan begin ik mezelf ook weer te wassen, dat lukte me eerst niet meer. Wat ben ik blij dat ik niet meer op straat hoef te leven en jullie allemaal bedankt voor het medeleven.

Conclusie .... ik begin me weer langzaam kat te voelen en ben op het moment heel gelukkig.

Liefs van Pim(metje)