Wat maken we mee

Ons bijzondere meisje Dusty!

Zij kwam ontzettend angstig bij ons binnen in de opvang. Ze zwierf al geruime tijd rond in de buurt van de meldster. Men kon aan haar zien dat ze ziek was en vooral onderkomen. Ook met haar zicht en haar gehoor bleek iets grondig fout te zijn. Met heel veel moeite is ze toch gevangen en hebben we haar eerst de tijd gegeven bij het opvanggezin om tot rust te komen.

De eerste weken was van aanraken geen sprake, de angst zat er behoorlijk diep in bij haar. Voor de opvangmama begon de intensieve verzorging van Dusty. Oogjes en oortjes moesten gezalfd worden, medicatie toedienen en ondertussen werd er ook bloed afgenomen om te zien of er meer met haar aan de hand was. De bloeduitslag was niet waar we op gehoopt hadden, Dusty was aidspositief .... ook dat nog!

Omdat ze zo ziek en zwak was en haar herstel ongelooflijk langzaam verliep, werd er besloten om haar de kostbare interferonbehandeling te geven. Interferon beschermt het immuunsysteem en zorgt voor afweer. Onze aidskatjes krijgen 2x per dag hun dosis interferon in het bekje toegediend. Maar bij Dusty zou dit zelfs niet de nodige verbetering geven, dus werd het bij haar onderhuids ingespoten. Ze werd precies levendiger, opgewekter, ging zichzelf weer wassen, meer drinken en vooral ..... ze begon te genieten van knuffeltjes. Als haar opvangmama haar kriebelde, ging het spinmotortje aan. Dusty is zo dankbaar voor de hulp die ze krijgt en laat zich dan ook heel goed behandelen, geen tegenstribbeling.

Ondertussen zijn we bijna 3 maanden verder, hoe gaat het nu met haar? 

Ze is enigszins stabiel te noemen en volgens onze dierenarts zal ze ook niet veel beter worden dan ze nu is. Dusty is uit een ontzettend diep dal gekomen, we mogen blij zijn dat ze zelf de vechtlust heeft om te komen tot wat ze nu bereikt heeft.

Ze zal zeker onder goed toezicht moeten blijven, oogjes en oortjes in de gaten houden, haar interferon geven en alles wat erbij hoort bij de verzorging. Maar voor de rest doet dit meisje het zo ontzettend goed.

Ze geniet intens van de aandacht die ze van haar opvangmama krijgt. Ze gaat nu ook regelmatig op haar rugje liggen om gekroeld te worden. Ze beseft heel goed wat ze lange tijd heeft moeten missen, het lijkt net of ze haar verloren tijd wil inhalen.

Echt rondlopen doet Dusty nog niet, het liefst van al verblijft ze op de bank. Als haar opvangmama aan de andere kant van de bank gaat zitten, is Dusty er als de kippen bij om van de ene kant van de bank naar haar opvangmama te lopen.

Weet je waarom? Voor aaitjes, knuffeltjes en streeltjes, geef haar eens ongelijk wink-emoticon

Dusty is gewoon een erg lief poesje die zo ontzettend dankbaar is en de sterretjes van de hemel spint. Zij verdient en grijpt haar tweede kans die ze krijgt met haar vier pootjes aan!