Wat maken we mee
2026 | 2025 | 2024 | 2023 | 2022 | 2021 | 2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | Eerdere berichten
Maart | Februari | Januari
23-08-2014
Lewie geplaatst!
Vreugde en verdriet liggen soms heel dicht bij elkaar.
Zo maken we in Buddy Kat deze week woelige tijden mee.
Gisteren .... enorm verdriet door het plotse overlijden van ons geliefde Floortje.
Vandaag .... enorme vreugde, we kunnen u melden dat onze opa Lewie definitief bij zijn opvanggezin mag blijven wonen.
Een 8-tal maanden geleden kwam hij als een zielig hoopje ellende in de opvang, zo boos, zo schuw. Het heeft dan ook een hele tijd geduurd vooraleer hij de bewuste klik heeft gemaakt. Vooral zijn opvangpapa is zijn grote "held"!
Hij was de eerste die Lewie ging vertrouwen en waar hij zich bloot aan gaf. Eigenlijk was het al heel lang duidelijk dat Lewie zelf zijn gouden mandje had gekozen. Gelukkig heeft het opvanggezin zelf ondervonden, dat ze hem voor geen geld van de wereld nog kunnen missen in hun gezinnetje.
Vandaar dit ontroerende welkomsttekstje van zijn opvangmama:
Lieve lieve Lewie,
Acht maanden geleden, kwam je bij ons binnen, zo schuw.
Wat was je mager, je zag er verschrikkelijk uit, en je was zo bang.
Met bloed, zweet en tranen, hadden we je na vier maanden eindelijk zo ver dat je je liet aaien, dat je geen schrik meer voor ons had.
Na een familiegesprek met jou aan onze voeten, hebben we besloten, dat we jou bij ons willen houden, wij adopteren jou!
Je voelt je hier goed, je bent een grote dikke jongen geworden onder onze liefhebbende handen, we willen je nooit meer kwijt!
lieve jongen, welkom in onze familie xxx
Als dit geen echte liefde is ?
Lees het vorige
bericht
| Lees het volgende
bericht
Zo maken we in Buddy Kat deze week woelige tijden mee.
Gisteren .... enorm verdriet door het plotse overlijden van ons geliefde Floortje.
Vandaag .... enorme vreugde, we kunnen u melden dat onze opa Lewie definitief bij zijn opvanggezin mag blijven wonen.
Een 8-tal maanden geleden kwam hij als een zielig hoopje ellende in de opvang, zo boos, zo schuw. Het heeft dan ook een hele tijd geduurd vooraleer hij de bewuste klik heeft gemaakt. Vooral zijn opvangpapa is zijn grote "held"!
Hij was de eerste die Lewie ging vertrouwen en waar hij zich bloot aan gaf. Eigenlijk was het al heel lang duidelijk dat Lewie zelf zijn gouden mandje had gekozen. Gelukkig heeft het opvanggezin zelf ondervonden, dat ze hem voor geen geld van de wereld nog kunnen missen in hun gezinnetje.
Vandaar dit ontroerende welkomsttekstje van zijn opvangmama:
Lieve lieve Lewie,
Acht maanden geleden, kwam je bij ons binnen, zo schuw.
Wat was je mager, je zag er verschrikkelijk uit, en je was zo bang.
Met bloed, zweet en tranen, hadden we je na vier maanden eindelijk zo ver dat je je liet aaien, dat je geen schrik meer voor ons had.
Na een familiegesprek met jou aan onze voeten, hebben we besloten, dat we jou bij ons willen houden, wij adopteren jou!
Je voelt je hier goed, je bent een grote dikke jongen geworden onder onze liefhebbende handen, we willen je nooit meer kwijt!
lieve jongen, welkom in onze familie xxx
Als dit geen echte liefde is ?
