Wat maken we mee
2026 | 2025 | 2024 | 2023 | 2022 | 2021 | 2020 | 2019 | 2018 | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | Eerdere berichten
Maart | Februari | Januari
23-07-2012
Dobbel heeft het maar goed!
Beste Bina en Liselot,
Met Dobbel gaat alles goed, momenteel durf ik zelfs zeggen héél goed. Hout vasthouden, want ik ben mij er ten allen tijde van bewust dat het zo kan omslaan.
Vorig weekend heb ik hem nog eens op de weegschaal gezet en momenteel weegt hij 6 ,3 kg. Ondanks het feit dat hij eigenlijk niet zoveel eet, zit hij dus goed in z’n vel, maar dat ligt ongetwijfeld ook daaraan dat hij niet buiten mag en bijgevolg ook niet erg veel energie verbruikt.
Af en toe, als het weer een beetje meezit, mag hij onder begeleiding even naar buiten op het koertje achteraan. Hem alleen buiten laten, kan jammer genoeg niet, omdat het koertje aan één kant slechts afgegrensd is door een 2 m hoge houten schutting, en daar wipt een geboren klimmer als onze Dobbel zo over. Hij vindt het echt heerlijk om een frisse neus op te snuiven.
De laatste tijd neem ik hem ook regelmatig buiten op schoot voor een grondige borstelbeurt want momenteel verliest hij terug enorm veel haar. Mocht het niet zijn dat onze Dobbel absoluut geen fan is van de stofzuiger, dan zou ik mij wellicht heel wat werk kunnen besparen door maar ineens hem een grondige schoonmaakbeurt te geven, maar niet dus. Hoewel hij doorgaans amper van mij weg te slaan is en mij in huis ook overal achterna holt, verdwijnt hij gezwind achter de zetel of onder de kast van zodra de stofzuiger in beeld komt. Meestal breng ik hem dan ook eerst in veiligheid, voordat de stekker in het stopcontact gaat. Lange tijd hadden we twee kattenbakken in huis, onze Dobbel bleek er namelijk een systeem van gescheiden afval op na te houden: eentje boven in zijn kamer, die enkel gebruikt werd voor het deponeren van drollekes, en eentje beneden in de keuken, die diende voor de plasjes. Inmiddels heeft onze Dobbel zich trouwens ook al ontpopt tot een heuse expert op het vlak van kattenbakkorrels. Ik ben inmiddels al lang de tel kwijtgeraakt over het aantal verschillende soorten dat hij intussen al heeft uitgetest, maar het zijn er in elk geval heel wat. En zoals zo vaak met Dobbel, is het de duurste soort die tot dusver het meest in de smaak valt: Catsan Extra Fresh. Een paar weken terug, is hij ongemerkt in de bovenste lade van het badkamermeubel gesprongen. Sinds ik een tijd terug een tapijtje gekocht heb voor in de badkamer (hij zit namelijk niet graag met zijn poep op een koude vloer), blijft hij normaal altijd in de buurt wanneer ik in de badkamer ben, maar nu was hij dus ineens spoorloos verdwenen. ‘k vond het al vreemd, gezien het echt niet van zijn gewoonte is om onverhoeds te vertrekken, maar ‘k ben er dan maar vanuit gegaan dat hij naar zijn kamer getrokken was. Tot ik plots iets hoorde ‘rommelen’ in de ladenkast naast mij, waarvan de bovenste lade dus even was blijven openstaan. Toen ik de situatie vervolgens even van naderbij ging bekijken, keek ik recht in twee groene ogen achteraan in de kast. Daar zat onze Dobbel, achter de openstaande lade, met zijn poep in de lade eronder. Had ik toen een fototoestel bij de hand gehad, dan was dat er ongetwijfeld eentje geweest om in te kaderen. Zo heb ik op een keer ook eens na het douchen de douchedeur per abuus laten openstaan. Toen ik even later terug de badkamer kwam ingelopen, zag ik plots een spoor van natte pootjes tot in de gang. Op zoek naar de dader, trof ik onze Dobbel aan in de slaapkamer, zalig van het zonnetje aan het genieten in de zetel onder de velux. Die heb ik speciaal voor hem gekocht, omdat dit het enige plekje is waar hij het hele jaar door ongestoord van het zonnetje kan genieten. Toen ik vervolgens even wou polsen of hij misschien iets afwist van die natte pootjes op de vloer, kreeg ik een blik van je reinste onschuld terug, gewoon om bij weg te smelten.
Dat reisje naar de champagnestreeks was de eerste (en tot dusver enige) keer dat ik Dobbel voor een paar dagen heb moeten missen en dat is mij toen heel erg zwaar gevallen. Al na een paar weken kon ik mij nauwelijks nog voorstellen dat er ooit een tijd zonder hem geweest is, net zo min als ik mij kan voorstellen dat er ooit een tijd zal zijn wanneer hij er niet meer is. Het moet gezegd, sinds Dobbel in mijn leven gekomen is, is niets nog zoals voorheen. We hebben samen al heel wat afgelachen met zijn zotte capriolen, maar ook wanneer we ’s avonds gezellig samen in de zetel zitten, is het één en al genieten. Het duurt dan meestal niet lang voor hij achterover in mijn armen in slaap valt, met zijn pootjes in de lucht en het puntje van zijn tong tegen zijn neusje gedrukt. En wanneer we gaan slapen, dan ligt hij steevast dicht tegen mij aan. In de winter onder de dons, met zijn warme lijfje dicht tegen mij aangedrukt en zijn kopje tot onder mijn kin, en nu het wat warmer begint te worden, op het hoofdkussen, met zijn pootjes rond mijn nek en zijn natte neusje dicht tegen mijn hals gedrukt. En voor we ’s avonds slapen gaan of ‘s morgens aan de dag beginnen, moet er altijd eerst nog eens goed geknuffeld worden, gepaard met luid geronk en kletsnatte poezezoenen.
Zo, ik ga het hierbij laten, want nu het even opgehouden is met regenen, begint het voor Dobbel echt wel tijd te worden om nog even een frisse neus op te halen. Zoals gezegd, met Dobbel gaat het momenteel prima, en mits een uitstekende opvolging door de dierenarts en mijn liefdevolle zorg, hoop ik alvast dat het nog lang zo mag blijven, want ik zou hem niet meer kunnen missen.
Groetjes,
Winny
