Basil
Zo wil ik je herinneren,
We slaan die rotperiode even over
Zo zie ik je ook nog altijd
Maar dan met dat gekke tongetje uit je bek
En dat maffe kontje omhoog bij iedere aai
Jij was de lieve kater met de mooiste ogen
Een zachtaardig karakter, zo innemend zo prachtig
Je vroeg niet veel
Je was bescheiden
In mijn armen ben je gegaan,
met een laatste diepe zucht
Toen stond je hartje stil
We hebben je zachtjes gekust
En gezegd hoeveel we van je houden
We zullen jou nooit vergeten,
Je blijft bemind, je blijft onze Basil
Mocht ik het overdoen, dan had ik meteen weer plaats voor jou……
Kusje op je mooie snoetje
Sabine
Memmeke
Altaartje Memmeke
Gewoon Memmeke
Niets is meer wat het lijkt, en niets lijkt nog wat het is.
Nu jij er niet meer bent voel ik een groot gemis.
Wie komt er nou bij mij kroelen, gezellig op bed liggen en even lekker stoeien.
Of zo hard miauwen om het eten, languit slapen op mijn bed en altijd zitten voor het raam of gewoon op de bank zo saam.
Geen kat is zoals jij, want jij was echt uniek. Echt ik hield en hou nog zoveel van jou, van verdriet ben ik echt ziek.
We zullen je nooit vergeten lieve Memmeke
Rust zacht
Guido & Ingrid
Lieve Mem
De dood van jou kwam bij ons als een grote shock. Tranen vloeiden ook hier, bij elk van ons. Jij was zo'n grappig lief dier. Ik weet nog goed dat de buitenren voortdurend herstelt moest worden: jij kreeg er op 1 of andere manier gaten in, om de hort op te gaan. En kletsen dat je kon! Onze lekkere dikke Garfield, snoezewoes.
Als je daar boven bent he? Ga nou niet meteen alle hekwerk slopen he en wees selectief met al die meiden, want we vrezen dat je veels te populair gaat zijn.
We houden van je.
Team Buddy Kat
Timo
Lieve allemaal wij moeten jullie helaas mede delen dat onze Timo (buddy kat) is overleden.
Hij is vredig op zijn favorietje plekje buiten in de zon rustig ingeslapen.
We hebben hem ook op dat plekje begraven.
Met de lieve groetjes van ons allen Tonnie ,Inge,Jennifer en Evelien.
En natuurlijk de andere huisdieren Charly Yottum en Cocco.
Ollie
The greatest gift
I always knew this time would come,
From the very first time our eyes first met.
How I loved you then! How I love you now!
I made a promise then and I keep that promise now.
You will not suffer from a pain that will not heal,
You will not know the loss of a life remembered, now gone.
It's for me alone to make this decision,
The price for the bright joy and pure laughter
You brought me during the time we shared.
I am the only one who can decide when it is time.
When my hope dies, and my fears ride high,
Just when I need you most, I must let you go.
It's for you alone to tell me when you are ready,
For without your guidance, I will not know
When to lay my grief, my guilt, my anger,
My sorrow and my selfish heart aside
And give you the last gift, the greatest gift.
Your eyes will speak to mine, and I will know.
The pain of this moment is excruciating.
Tears stream down my face in a river of sorrow,
And my heart drowns in a pool of grief.
For you have spoken and I have listened.
And unlike other decisions I have made,
This one brings no relief, no comfort, and no peace
For if there's one thing I have learned,
Unconditional love has a condition after all.
I must be willing to let you go when you speak to me.
I must accept my pain so you can be free of yours.
Go easily now, go quickly now,
Do not linger here, it is time for you to leave.
Go find the ones who have gone before you.
You are free to leave me now, free to let your spirit soar,
I pray I will find comfort in my memories,
In the dark and lonely days ahead.
I cannot say I will not miss you, I cannot say I will not cry,
For only my tears can heal my broken heart.
But I promise you this: as long as I live, you will live
Alive in my mind, forever in my heart.
And this will be my greatest gift,
Sending you away.
Is this the measure of my unconditional love,
For only the greatest love can say
Good-bye.
Go find the rainbow bridge
We'll meet again.
Loving you has been the greatest gift of all.
(Author: Karla Bertram- 1996)
Casper
Voor Casper….
Lief kereltje van me, ik wil graag enkele woordjes tegen jou kwijt. In februari ben je bij ons komen wonen. We hadden je geadopteerd uit het dierenasiel van Maasmechelen. Daar verklaarde men ons dat jij gezond was en dat men niet zeker wist of je de nodige inentingen had gekregen… je was nog maar pas bij hun… Je was enkel erg bang en schuw, zeiden ze. Bang en schuw? Nooit iets van gemerkt, want vanaf het eerste contact begon je te spinnen en je tegen me aan te vleien. Nooit, maar dan ook nooit heb ik of iemand anders gemerkt dat je bang of schuw zou zijn. Je was bij iedereen even hard op je gemak. Je was zachtaardig tot en met. Je was een schat van een katertje.
Ik nam je mee uit het asiel en zou je een 3tal weekjes binnenhouden en vooraleer je de wijde wereld van je nieuwe thuis zou gaan herkennen, zou ik je volledig laten inenten en zo. De dag na je aankomst liep het echter al fout. Toen ik thuiskwam had je overal gebraakt. ‘Komt door de stress van de verhuis’. Maar…het braken hield niet op en na tal van onderzoeken zijn we erachter gekomen dat je niet alleen toxoplasmose had, maar ook nog eens FIV positief was… zo ben ik dan op zoek gegaan naar informatie over wat FIV inhoudt en wat de kansen voor jou waren. Ik ben toen bij Buddykat terecht gekomen en na alle uitleg besloot ik om samen met jou te vechten tegen je ziekte.
Soms ging het je echt goed… andere dagen was je geen cent meer waard. Maar je vocht… je bleef ervoor gaan… je bleef je best doen terwijl je steeds maar verder weggleed. Bijna wekelijks zat ik bij de dierenarts om toch maar iets te vinden zodat we je konden helpen. En je liet je gewillig alles doen… je wist dat het je kon helpen. Zelfs als je de laatste dagen je spuitjes kreeg bleef je gewoon vrolijk verder spinnen. Je was zo moedig. En bij Sabine werd je opgevangen als het echt heel slecht met je ging…. en daar herkwam je dan altijd omdat je een beetje aan competitiedrang leed, denk ik. Want van jouw bordje moesten Sabine haar katjes afblijven.
Caspertje… Je hebt het goed gedaan, vriendje! En ik ben dankbaar voor elke minuut dat ik je gekend heb. Ik heb van je gehouden vanaf de eerste keer dat ik je zag. Het is gewoon niet eerlijk. Hadden we maar meer tijd gehad samen. Had ik je maar eerder gekend, dan had je niet in dat ellendige asiel moeten verblijven waar men deed alsof er niets aan de hand was met jou…
Caspertje… ik zal je luide gespin missen…. je masserende pootjes op mijn buik en zelfs de troep die je maakte met eten, die zal ik missen. Jongen… kon ik je nog maar één keer knuffelen, nog maar één keer over je struikelen als je me achterna liep om langs mijn been te wrijven… Kon ik maar toveren… ik haalde je onmiddellijk terug.
Lieve jongen… rust nu maar. Je hoeft niet meer te vechten, het is ok, vriendje.
Ik hoop dat je gelukkig bent geweest bij ons en dat je weet dat we allemaal heel veel van je houden!
Tot ziens, lieve schat van me, aan de regenboogbrug waar ik je ooit zal terugzien, samen met Miffy.
Je baasje Eva
Hanzel
Niet gestorven aan aids, maar aan FIP
Het moment is daar...en het komt altijd veel te vroeg...
Alles, werkelijk alles hebben we aangegrepen om de lieve jongen een gouden toekomst te bieden, maar soms moet je je gewonnen geven. Ik heb gisteren uren met hem doorgebracht, hem geknuffeld, geprobeerd hem moed in te spreken, maar gisteravond kwam dan toch het gevreesde moment. Hij keek me aan en ik zag het in zijn ogen. Hij is moegestreden. Hij wil niet meer...
We hebben de strijd verloren. Ik heb een oceaan aan tranen gelaten en er zullen nog vele volgen, maar ik heb er geen ogenblik spijt van gehad dat ik deze lieve jongen in mijn hart heb gesloten.
This river flows from dark to light,
So I will say adieu, my friends.
If my ship sails from your sight,
It doesn’t mean the journey ends,
But simply that the river bends
(J. Enoch Powell)
Annelies ( baasje)
Beste Annelies en Hanz
Dit verlies is zo moeilijk te plaatsen.Onze lieverd had al zo een moeilijk leven achter de rug, nu dachten we allemaal: hij mag eens lekker gaan genieten van het leven. Maar het lot heeft daar anders over beslist.
Hij had nu een heel fijne thuis gevonden met schatten van mensen, maar Hanzel heeft er niet lang mogen van genieten. Maar ik ben zeker dat hij van elk moment dubbel en dik genoten heeft. Hanzel, schat, nu je daarboven op een mooie roze wolk zit, kijk af en toe naar ons allen ... We missen u enorm we zullen je nooit vergeten lieveling . Zo lief , zachtaardig en ooo zo schuchter je hebt een heel speciaale plaats in onze harten. Rust nu maar lekker.
Buddy Marielle
Lieve Hanzel,
Wat moet ik zeggen, nog steeds kan ik niet bevatten dat je er niet meer bent.
We hadden zo gehoopt dat je een mooie toekomst tegemoet ging, je verdiende het als geen ander.
Je zat niet goed in Buddy, je had gewoon 1 iemand nodig die je kon vertrouwen en die had jou gevonden. We waren blij voor je, maar het mocht niet zo wezen.
Tranen lopen over mijn wangen terwijl ik dit typ, was je nog maar hier.
Ik heb je nog even mogen zien, aanraken zat er niet bij, je was te gestresst en ik wilde je niet nog meer stress geven.Je was die dag al aan het vechten voor je leven.......
Lieve Hanzel (Norman) rust zacht......je verdient een plekje in mijn hart
Buddy Daphne
Lieve Hanzel
Rood wit, mager, bang
Je verschool je in een hoekje
Ik zag het verdriet in je ogen, maar
Hoop sprankelde
Je wilde, je gaf een teken
wist enkel niet hoe, help me
zachte vingers, lieflijke stem, je ontspande
je ogen als een hemels paradijs
ik wist niet dat dit zou gebeuren
engel
Twee harten zagen jouw hart
Liefde vloeide samen tot 1 geheel
Eindelijk thuis, bestemming bereikt
Donkere wolk, weg, weg, weg
Ik wil door, ik ben thuis ,laat me met rust
Nee, je had een andere taak, in warme liefde gegaan
Jouw taak gaat nu verder, ver weg van ons, dichtbij ons
Niet huilen, hou de herinnering vast
Je was namelijk een engel op aarde, vermomd
We maken een buiging
Buddy Sabine
Lieve Hanzel,
Nog niet zo lang geleden kregen we heel goed nieuws.
Je zou een echte thuis krijgen.
Met hele lieve mensen die je iedere dag knuffeltjes geven en je lekker verwennen.
Dit was waar je naar verlangde, je verdiende dit ook zo erg.
We konden je met een gerust hart laten gaan, want we wisten dat je het heel erg naar je zin zou hebben.
Je nieuwe baasjes waren gewoon perfect voor jou
Maar het tij keerde snel... Je werd ziek....
Iedere minuut van de dag wou ik mijn mails nakijken of er wat nieuws was van jou.
Mijn gedachten waren constant bij jou.
Ik had je graag nog eens gezien, lekker knuffelen, je horen spinnen, zoals in je verblijf in Buddy Kat.
Maar dat heb je nog tegoed van mij.
Want ooit, lieve schat, zullen we elkaar terug zien.
In mijn hartje blijf je altijd bestaan.
Lieve knuffel
Buddy Cindy
Hänzeltje, ik herinner me nog heel goed onze eerste ontmoeting. Je was in opvang bij een opvangezin onder mijn begeleiding. Wat was je toch mager en zwak. Je was erg schuchter, maar toch genoot je van zachte strelingen en je reageerde op liefdevolle woorden met knipperende oogjes. Toen bleek dat je een FIVje was, ging je naar BK.
We wisten dat we voor jou snel een echte thuis moesten zoeken, vaste verzorgers voor jou.
Timide als je was, kon je niet zo goed aarden bij wisselende gezichten. Al kwam je in de laatste periode steeds meer los......
Ach men lieve ventje toch, tis niet eerlijk heh jongen, dan krijg je een thuis, wat je de hemel op aarde mag noemen en dan mag je er maar zo kort van genieten.
Ik heb je kort voor je laatste reis nog gezien, ik had je graag nog effe geknuffeld, maar ik was bang dat de stress niet goed voor jou zou zijn. Je lieve baasje liet ons zien, hoe jij genoot van knuffelen met haar. Dat heb je toch nog mogen beleven lieveke, baasjes, die van jou hielden. De liefde in de ogen van Annelies sprak boekdelen, lieverd je was erg geliefd. Maar spijtig genoeg was er ook veel smart in haar ogen, want ze wist toen al dat ze waarschijnlijk moest afscheid nemen van haar lieve jongen.
Hänzeltje, liefje, we dragen je in ons hart, wat hadden we je nog graag jaaaaaren gelukkig gezien, maar het lot heeft anders beslist……. Rust nu maar zacht lieve jongen, geen pijn meer voor jou.
Annelies en Hanz, veel sterkte met het verlies van dit prachtige kereltje!!!
Buddy Marina
Lieve Hanzel,
Wat waren we blij dat juist jij zo’n schitterend mandje kreeg bij Annelies in het verre Utrecht.
De laatste keer dat ik je zag in Buddykat, toen we afscheid namen, liet je me ook triomfantelijk zien hoe goed jij wel kon eten en hoe mooi je jezelf kon wassen, zoals het zo’n mooie rooie gezonde kater past.
Ok, je had dan FIV, maar ook daarmee kun je oud worden. Helaas, lieverd, het ging zo anders dan wij voor jou in gedachten hadden. En dat het allemaal zo snel zou kunnen gaan, is bijna niet te bevatten.
We missen je allemaal, maar ik zal je nooit vergeten, omdat je een blijvend plaatsje in mijn hart hebt ingenomen. Rust nu maar uit, lieve jongen.
Dikke knuffel
Buddy Ilse
Lieve Hanzel,
Waarom nou juist jij???!!! Wat heb jij toch allemaal moeten meemaken.....
Je was een van de liefste en zachtaardigste wezens die ik ooit in mijn hart heb mogen sluiten. Al vanaf de eerste dag was ik gek op je....Je was een beetje bang in het begin maar langzaam begon je open te bloeien en spinde je hard als ik je kroelde..... Ik heb verdriet maar troost me met de gedachte dat je in BuddyKat en bij je nieuwe baasjes een mooie en liefdevolle tijd hebt gehad...
Rust zacht lieverd! XXX
Buddy Stef
