Logo Adopteer Een Hond

Gestorven bij eigenaar


Volg ons op Facebook

Boris

Afscheid genomen van mijn grote vriend. Mijn speciale vriend.
Mijn prater, brompot en hartendief. Geen woorden voor dit verdriet.
Mijn vriend met een sluimerende ziekte, die bij hem altijd in een bepaalde vorm aanwezig was. Wat hebben we een mooie tijd gehad, vol liefde en levensvreugde. In slechtere tijden was ik je troost, degene die je opzocht om lekker bij weg te kruipen. 
Wat zal ik je s'nachts missen als je niet meer lekker opgerold naast mijn kussen ligt, jouw pootje in mijn hand. Een lege plek, jouw kussentje is leeg. Je zit diep in mijn hart, daar heb je altijd gezeten, maar het tastbare is weg. Geen pijn meer voor jou, maar heel veel verdriet bij mij. Een huis zonder jou, zal nooit meer hetzelfde zijn. 
Liefste Boris, ik ben blij dat ik jouw alles heb mogen zijn xxx
 
Wij wensen de baasjes van ex-opvanger Boris heel veel sterkte bij het afscheid van hun geliefde huisgenootje. Het Buddy Kat team
 
 
Juulke
 

Juul is overleden aan een tumor. Het verdriet is immens groot voor zijn baasjes.
Men had nooit verwacht dat men zo snel moest afscheid nemen van hem.
Wij (verzorgsters van Buddy Kat) kunnen alleen maar heel erg dankbaar zijn dat Juul nog 1,5 jaar een 'thuis' heeft gehad. 
Omringd met veel liefde en warmte tot het laatste moment.
 
 
Frodo
 

Frodo, Onze vierpotige huisgenoot is helaas niet meer. 
Frodo is op 13 november 2014 (dood) gegaan, op een natuurlijke manier. 
Hij is als het vechtertje dat hij was, bij ons vandaan gegaan. 
Wij zijn blij, opgelucht voor hem maar waren de afgelopen weken bij tijd en wijle haast ontroostbaar verdrietig. Jullie weten wellicht als geen ander hoe het voelt; de verhalen over jullie overleden katten spreken boekdelen. 
Voor ons gold/geldt: Het was toch meer dan een beetje ons ventje. 
Hij was een hond in een kattenlijf, zo hebben we het vaak naar mensen omschreven, om aan te geven hoe gehecht hij was aan de mensen om hem heen. 
Een groot deel van ons leven beleefden we in zeker zin met ons drieën. 
Hij laat een lege ruimte achter in vele betekenissen van het woord, die echter zeker met fijne herinneringen gevuld gaan worden. De eerste weken na zijn sterven werden we de ganse dag herinnerd aan zijn “niet meer zijn”. Hij is/was toch in zekere zin “het kind” dat Warinka en ik samen “hadden”. En ook onze huisgenoot, waarmee we rekening hielden, waardoor het fijn was om voor naar huis te rijden. 
Waarmee Warinka en ik hele gesprekken voerden, waarbij een van ons voor hem insprong en we samen pratende invulden hoe (wij dachten dat) hij zich voelde.
“Waar zijn jullie al die tijd gebleven en ik maar honger lijden” en meer van dat soort (on)zinnigs. “Samen” eten (hij liggend op tafel), “samen” tv kijken (hij tussen ons in) samen slapen (hij aan ons voeteneind) en zo kunnen we blijven doorgaan. 
We leefden – zoals gezegd - ons leven voor een groot deel samen. Dat is nu voorbij, het is niet anders.
Gaandeweg worden we niet meer bij iedere handeling herinnerd aan zijn niet meer zijn, 
gelukkig maar. We kunnen stilaan gaan genieten van wie hij was, waarbij het gemis langzaam aan zijn plek krijgt. We hebben ook weer ruimte en een verlangen naar een nieuwe huisgenoot 
We hebben op jullie site gezien dat er nog steeds katten op een nieuw 'thuis' wachten. 
We hebben ons oog laten vallen op Ozzy, die sinds 1 januari 2015 bij ons woont.
 
Vriendelijke groet,
Warinka en Hein
 

Kareltje

De hemel is een sterretje rijker: Kareltje

Lieve Karel,
Als jolige dikkerd zag ik jouw filmpje op de site van buddykat.
Je was met je speeltje aan het kroelen, en ik wist direct 'dat wordt mijn maatje'.
Het was een lange rit om je te gaan halen, 3uur waren we onderweg.
En jij maar miauwen, 1,5uur lang..
Het duurde even voor we aan elkaar gewend waren. Vooral jij moest wennen aan de stad.
Maar met de nodige liefde en tijd werden we vrienden, een gezinnetje, wij 3.
Ik wist dat je ziek was, en dat we ooit afscheid moesten nemen, maar ik had gehoopt, ook al was dat naïef, dat die tijd niet kwam. Maar eergisteren was ze daar, onbewust. Ik gaf je aan de
dierenarts in de hoop dat het ging beteren, maar de blik in je ogen zei me genoeg.
Het deed pijn je af te geven. Maar ik deed het echt voor jouw goed. Met het idee dat ik je deze avond terug kon komen halen, genezen.
En toen vannacht, ging je weg in je slaap. Pijnloos..Maar weg van mij.
Ik zal je missen, echt waar, elke dag. Ik zal je lieve kopje missen, je warmte aan m'n voeten, je gespin. Ook je gesnurk 's nachts. Ik hoop dat je gelukkig bent nu.
Slaapzacht Kareltje, je bent een fantastische kat, bedankt dat je er was <3
Baasje
 
 
Boy
 

Marius en Boy (rechts)

Mijn vriend Boydie,
Met je wapens op scherp, je wilde haren kwam je in mijn leven.
je was niet knap, niet perfect maar je was en bent mijn piece unique.
In je ogen zag ik je angst, je pijn maar ook je zachtheid, je warmte.
Ik gaf je de naam Boydie en zag in je ogen dat het goed was.
De tijd die we samen waren, zag ik je openbloeien als een ontluikende lotusbloem.
Jij Boydie toonde me je zachtheid, je warmte, je steun.
Als ik thuiskwam, kwam je de trap af mij tegemoet.
'S avonds lagen we samen met Marius in de zetel.
Zag ik het niet meer zitten, keek jij me welbegrijpend aan.
Mensen zeggen wel: "Ben je gek; 't is maar een kat.
Wel het is de trouw, de eerlijkheid die ik bij jullie nooit vond.
Verdriet en pijn kwamen in mijn leben als Marius en ik je op 11 oktober zachtjes hebben zien inslapen in je vertrouwde omgeving.
Je was sterk geweest en had je leed nooit getoond tot je lichaam het niet meer hield en alle hulp te laat was.
Boydie jij was en bent een blijvertje.
Jij hebt je pootafdruk op mijn hart geplaatst en die zal er altijd blijven.
Boydie is over de regenboogbrug gegaan naar een plaats waar hij weer jong en gezond is, waar hij kan rennen en spelen samen met andere dieren.
Ik weet dat op een dag wij elkaar weerzien, ik je opnieuw kan aaien over je zachte vacht, je opnieuw in je ogen kan kijken.
En dan gaan we samen over de regenboogbrug...
Ann

Bram

Lieve Brampie

Je kwam bij ons in de opvang. Wat was jij boos op iedereen. Je blies, je sloeg naar elke kat in jouw buurt. Je keek argwanend vanonder je oogleden en vertrouwde ons voor geen meter. Al snel had je ons hart veroverd. Je plaste overal in huis, je waggelde van A naar B en kwam je met je hand in de buurt van je snoet, dan ging je pootje in de aanval.
Bibberend en trillend wilde je meppen, maar je sloeg altijd mis. Je leek zo gevaarlijk wanneer je langzaam je bekje opende om er een sissende waarschuwing uit te blazen. We waren niet onder de indruk. Genieten kon je, lekker kroelen op je rug, je schouders, zolang je de handen maar niet zag.
Oja, je had ook nog eens aids, jij lekker ding van ons...
Marielle vond jij maar vet cool. Brampieeeee riep ze, en je kwam al hobbelend om de hoek gescheurd.
Je had ruzie met ieder voorwerp hoe-klein-ook, wat je op je pad tegenkwam. Je sloeg tegen het kattenluikje, en kleine stukjes onschuldig papier, zonder verdediging. En zelfs daar won je niet altijd.
Je was de raarste kat die we ooit hebben gehad. Als mens zou je allang zijn opgesloten in een inrichting, maar wij hadden een thuis voor jou. Je was geen kat, jij was Bram, je had een nieuw ras gecreeerd.
Met de jaren werd je milder naar ons mensen, we mochten zelfs je kopje strelen. Aan je gedrag konden we kop noch staart krijgen en dat waren nu net twee lichaamsdelen die het meest aan jou opvielen.
Lieve Bram, we hadden je niet anders zo gewild. Jaren hadden we je nog liefst bij ons gehad, al plaste je alles onder, wat maakt het uit!
Zonder een brammapoetra zullen de keukenrollen eenzaam zijn.

Je bent uniek, je bent onze Bram.

We zijn  duizenden kilometers van elkaar verwijderd en toch ben ik nu heel dicht bij jou, ik kan je kopje strelen,je mooie snoetje.
Je bent nu weer bij Isabelle, samen zijn jullie weer 1, zoals vroeger.
Wees lief voor elkaar en plas maar de hele boel onder daarboven! Maar wees lief
voor isabel... we missen jullie beiden meer dan ik kan uitdrukken...

dag lieverd, dag schatje, dag gekke kat
sabine en peter

Mouche

Lieve Mouche,

Elke dag spelen, keer op keer wat was je toch een mooie lieve poes elke dag weer.
Mijn hartje huilt en een traan rolt naar beneden op jouw mooie zachte vacht, een traan voor ons en het verleden.
Ik ging weg en heb je nog een laatste kus gegeven en wenste dat ik samen met jou onze tijd opnieuw mocht herbeleven.
Ik mis je nu je er niet meer bent, ik heb voor jouw een monument onbreekbaar in mijn hart gebouwd.
Ik voel me heel alleen, zonder jou om me heen, waarom brak de ziekte je jonge leven, was je nog maar even gebleven.
geen enkele kat zal jouw ooit vervangen want je het voor altijd mijn hart gevangen!

Mouche zal een heel mooie plekje krijgen naast Memmeke.

Liefs, Guido

Wiske

Vince

http://www.youtube.com/watch?v=ckJQ8Ir8MJ0
 
http://www.youtube.com/watch?v=gYcQblNZvzw
 
Liefste Vince, Vincenzo de III

je bent niet meer
zo abrupt uit jouw mooie lieve leven gerukt
je was zo geliefd in Buddy Kat
zo gekoesterd, omarmd door je baasjes Andre en Angelique
een kort ziekteproces beeindigde je te jonge leven
 
een laatste  streel, een laatste kus
op afstand maar toch dichtbij voor jou
een diepe buiging voor onze koning
je kunt je kroontje achterlaten

aan de andere zijde weten ze wie je bent
daar is niks voor nodig
je zult regeren en stralen
je blik, je zachtheid zal nog vele harten raken

je was en blijft onze grote man
en als we konden toveren
dan was de aids weg en kreeg je een tweede kans
maar je hebt een speciale missie nu
 
regeer daar zoals een goed koning betaamd
en geef Andre en Angelique al je liefde van boven
ze missen je diep
wij knielen diep
 
je ex buddys 

Simon

Basil 



Zo wil ik je herinneren,
We slaan die rotperiode even over
Zo zie ik je ook nog altijd
Maar dan met dat gekke tongetje uit je bek
En dat maffe kontje omhoog bij iedere aai

Jij was de lieve kater met de mooiste ogen
Een zachtaardig karakter, zo innemend zo prachtig
Je vroeg niet veel
Je was bescheiden
 
In mijn armen ben je gegaan,
met een laatste diepe zucht
Toen stond je hartje stil
We hebben je zachtjes gekust
En gezegd hoeveel we van je houden

We zullen jou nooit vergeten,
Je blijft bemind, je blijft onze Basil
 
Mocht ik het overdoen, dan had ik meteen weer plaats voor jou……
 
Kusje op je mooie snoetje
 
Sabine

Memmeke




Altaartje Memmeke

Gewoon Memmeke

Niets is meer wat het lijkt, en niets lijkt nog wat het is.
Nu jij er niet meer bent voel ik een groot gemis.
Wie komt er nou bij mij kroelen, gezellig op bed liggen en even lekker stoeien.
Of zo hard miauwen om het eten, languit slapen op mijn bed en altijd zitten voor het raam of gewoon op de bank zo saam.
Geen kat is zoals jij,  want jij was echt uniek. Echt ik hield en hou nog zoveel van jou, van verdriet ben ik echt ziek.

We zullen je nooit vergeten lieve Memmeke
Rust zacht

Guido & Ingrid

Lieve Mem

De dood van jou kwam bij ons als een grote shock. Tranen vloeiden ook hier, bij elk van ons. Jij was zo'n grappig lief dier. Ik weet nog goed dat de buitenren voortdurend herstelt moest worden: jij kreeg er op 1 of andere manier gaten in, om de hort op te gaan. En kletsen dat je kon! Onze lekkere dikke Garfield, snoezewoes.
Als je daar boven bent he? Ga nou niet meteen alle hekwerk slopen he en wees selectief met al die meiden, want we vrezen dat je veels te populair gaat zijn.
We houden van je.
Team Buddy Kat

Timo

 


Lieve allemaal wij moeten jullie helaas mede delen dat onze Timo (buddy kat) is overleden.
Hij is vredig op zijn favorietje plekje buiten in de zon rustig ingeslapen.
We hebben hem ook op dat plekje begraven.
 
 
Met de lieve groetjes van ons allen Tonnie ,Inge,Jennifer en Evelien.
En natuurlijk de andere huisdieren Charly Yottum en Cocco.

Ollie

The greatest gift
 
I always knew this time would come,
From the very first time our eyes first met.
How I loved you then! How I love you now!
I made a promise then and I keep that promise now.
You will not suffer from a pain that will not heal,
You will not know the loss of a life remembered, now gone.
It's for me alone to make this decision,
The price for the bright joy and pure laughter
You brought me during the time we shared.
I am the only one who can decide when it is time.
When my hope dies, and my fears ride high,
Just when I need you most, I must let you go.
It's for you alone to tell me when you are ready,
For without your guidance, I will not know
When to lay my grief, my guilt, my anger,
My sorrow and my selfish heart aside
And give you the last gift, the greatest gift.
Your eyes will speak to mine, and I will know.
The pain of this moment is excruciating.
Tears stream down my face in a river of sorrow,
And my heart drowns in a pool of grief.
For you have spoken and I have listened.
And unlike other decisions I have made,
This one brings no relief, no comfort, and no peace
For if there's one thing I have learned,
Unconditional love has a condition after all.
I must be willing to let you go when you speak to me.
I must accept my pain so you can be free of yours.
Go easily now, go quickly now,
Do not linger here, it is time for you to leave.
Go find the ones who have gone before you.
You are free to leave me now, free to let your spirit soar,
I pray I will find comfort in my memories,
In the dark and lonely days ahead.
I cannot say I will not miss you, I cannot say I will not cry,
For only my tears can heal my broken heart.
But I promise you this: as long as I live, you will live
Alive in my mind, forever in my heart.
And this will be my greatest gift,
Sending you away.
Is this the measure of my unconditional love,
For only the greatest love can say
Good-bye.
Go find the rainbow bridge
We'll meet again.
Loving you has been the greatest gift of all.
 
(Author: Karla Bertram- 1996)

Casper



Voor Casper….
 
Lief kereltje van me, ik wil graag enkele woordjes tegen jou kwijt. In februari ben je bij ons komen wonen. We hadden je geadopteerd uit het dierenasiel van Maasmechelen. Daar verklaarde men ons dat jij gezond was en dat men niet zeker wist of je de nodige inentingen had gekregen… je was nog maar pas bij hun… Je was enkel erg bang en schuw, zeiden ze. Bang en schuw? Nooit iets van gemerkt, want vanaf het eerste contact begon je te spinnen en je tegen me aan te vleien. Nooit, maar dan ook nooit heb ik of iemand anders gemerkt dat je bang of schuw zou zijn. Je was bij iedereen even hard op je gemak. Je was zachtaardig tot en met. Je was een schat van een katertje.
Ik nam je mee uit het asiel en zou je een 3tal weekjes binnenhouden en vooraleer je de wijde wereld van je nieuwe thuis zou gaan herkennen, zou ik je volledig laten inenten en zo. De dag na je aankomst liep het echter al fout. Toen ik thuiskwam had je overal gebraakt. ‘Komt door de stress van de verhuis’. Maar…het braken hield niet op en na tal van onderzoeken zijn we erachter gekomen dat je niet alleen toxoplasmose had, maar ook nog eens FIV positief was… zo ben ik dan op zoek gegaan naar informatie over wat FIV inhoudt en wat de kansen voor jou waren. Ik ben toen bij Buddykat terecht gekomen en na alle uitleg besloot ik om samen met jou te vechten tegen je ziekte.
Soms ging het je echt goed… andere dagen was je geen cent meer waard. Maar je vocht… je bleef ervoor gaan… je bleef je best doen terwijl je steeds maar verder weggleed. Bijna wekelijks zat ik bij de dierenarts om toch maar iets te vinden zodat we je konden helpen. En je liet je gewillig alles doen… je wist dat het je kon helpen. Zelfs als je de laatste dagen je spuitjes kreeg bleef je gewoon vrolijk verder spinnen. Je was zo moedig. En bij Sabine werd je opgevangen als het echt heel slecht met je ging…. en daar herkwam je dan altijd omdat je een beetje aan competitiedrang leed, denk ik. Want van jouw bordje moesten Sabine haar katjes afblijven.
Caspertje… Je hebt het goed gedaan, vriendje! En ik ben dankbaar voor elke minuut dat ik je gekend heb. Ik heb van je gehouden vanaf de eerste keer dat ik je zag. Het is gewoon niet eerlijk. Hadden we maar meer tijd gehad samen. Had ik je maar eerder gekend, dan had je niet in dat ellendige asiel moeten verblijven waar men deed alsof er niets aan de hand was met jou…
Caspertje… ik zal je luide gespin missen…. je masserende pootjes op mijn buik en zelfs de troep die je maakte met eten, die zal ik missen. Jongen… kon ik je nog maar één keer knuffelen, nog maar één keer over je struikelen als je me achterna liep om langs mijn been te wrijven… Kon ik maar toveren… ik haalde je onmiddellijk terug.
Lieve jongen… rust nu maar. Je hoeft niet meer te vechten, het is ok, vriendje.
Ik hoop dat je gelukkig bent geweest bij ons en dat je weet dat we allemaal heel veel van je houden!
Tot ziens, lieve schat van me, aan de regenboogbrug waar ik je ooit zal terugzien, samen met Miffy.
 
Je baasje Eva

Hanzel


Niet gestorven aan aids, maar aan FIP

Het moment is daar...en het komt altijd veel te vroeg...
Alles, werkelijk alles hebben we aangegrepen om de lieve jongen een gouden toekomst te bieden, maar soms moet je je gewonnen geven. Ik heb gisteren uren met hem doorgebracht, hem geknuffeld, geprobeerd hem moed in te spreken, maar gisteravond kwam dan toch het gevreesde moment. Hij keek me aan en ik zag het in zijn ogen. Hij is moegestreden. Hij wil niet meer...

We hebben de strijd verloren. Ik heb een oceaan aan tranen gelaten en er zullen nog vele volgen, maar ik heb er geen ogenblik spijt van gehad dat ik deze lieve jongen in mijn hart heb gesloten. 

This river flows from dark to light,
So I will say adieu, my friends.
If my ship sails from your sight,
It doesn’t mean the journey ends,
But simply that the river bends

(J. Enoch Powell)

Annelies ( baasje)

Beste Annelies en Hanz
Dit verlies is zo moeilijk te plaatsen.Onze lieverd had al zo een moeilijk leven achter de rug, nu dachten we allemaal:  hij mag eens lekker gaan genieten van het leven. Maar het lot heeft daar anders over beslist.
Hij had nu een heel fijne thuis gevonden met schatten van mensen, maar Hanzel heeft er niet lang mogen van genieten. Maar ik ben zeker dat hij van elk moment dubbel en dik genoten heeft. Hanzel, schat, nu je daarboven op een mooie roze wolk zit,  kijk af en toe naar ons allen ... We missen u enorm we zullen je nooit vergeten lieveling . Zo lief , zachtaardig en ooo zo schuchter je hebt een heel speciaale plaats in onze harten. Rust nu maar lekker.

Buddy Marielle

Lieve Hanzel,
Wat moet ik zeggen, nog steeds kan ik niet bevatten dat je er niet meer bent.
We hadden zo gehoopt dat je een mooie toekomst tegemoet ging, je verdiende het als geen ander.
Je zat niet goed in Buddy, je had gewoon 1 iemand nodig die je kon vertrouwen en die had jou gevonden. We waren blij voor je, maar het mocht niet zo wezen.
Tranen lopen over mijn wangen terwijl ik dit typ, was je nog maar hier.
Ik heb je nog even mogen zien, aanraken zat er niet bij, je was te gestresst en ik wilde je niet nog meer stress geven.Je was die dag al aan het vechten voor je leven.......

Lieve Hanzel (Norman) rust zacht......je verdient een plekje in mijn hart
Buddy Daphne

Lieve Hanzel

Rood wit, mager, bang
Je verschool je in een hoekje
Ik zag het verdriet in je ogen, maar
Hoop sprankelde

Je wilde, je gaf een teken
wist enkel niet hoe, help me
zachte vingers, lieflijke stem, je ontspande
je ogen als een hemels paradijs
ik wist niet dat dit zou gebeuren
engel

Twee harten zagen jouw hart
Liefde vloeide samen tot 1 geheel
Eindelijk thuis, bestemming  bereikt
Donkere wolk, weg, weg, weg
Ik wil door, ik ben thuis ,laat me met rust

Nee, je had een andere taak, in warme liefde gegaan
Jouw taak gaat nu verder, ver weg van ons, dichtbij ons
Niet huilen, hou de herinnering vast
Je was namelijk een engel op aarde, vermomd

We maken een buiging

Buddy Sabine

Lieve Hanzel,
Nog niet zo lang geleden kregen we heel goed nieuws.
Je zou een echte thuis krijgen.
Met hele lieve mensen die je iedere dag knuffeltjes geven en je lekker verwennen.
Dit was waar je naar verlangde, je verdiende dit ook zo erg.
We konden je met een gerust hart laten gaan, want we wisten dat je het heel erg naar je zin zou hebben.
Je nieuwe baasjes waren gewoon perfect voor jou
 
Maar het tij keerde snel... Je werd ziek....
Iedere minuut van de dag wou ik mijn mails nakijken of er wat nieuws was van jou.
Mijn gedachten waren constant bij jou.
Ik had je graag nog eens gezien, lekker knuffelen, je horen spinnen, zoals in je verblijf in Buddy Kat.
Maar dat heb je nog tegoed van mij.
Want ooit, lieve schat, zullen we elkaar terug zien.
In mijn hartje blijf je altijd bestaan. 
Lieve knuffel 
Buddy Cindy

Hänzeltje, ik herinner me nog heel goed onze eerste ontmoeting. Je was in opvang bij een opvangezin onder mijn begeleiding. Wat was je toch mager en zwak. Je was erg schuchter, maar toch genoot je van zachte strelingen en je reageerde op liefdevolle woorden met knipperende oogjes. Toen bleek dat je een FIVje was, ging je naar BK.
We wisten dat we voor jou snel een echte thuis moesten zoeken, vaste verzorgers voor jou.
Timide als je was, kon je niet zo goed aarden bij wisselende gezichten. Al kwam je in de laatste periode steeds meer los......
Ach men lieve ventje toch, tis niet eerlijk heh jongen, dan krijg je een thuis, wat je de hemel op aarde mag noemen en dan mag je er maar zo kort van genieten.
Ik heb je kort voor je laatste reis nog gezien, ik had je graag nog effe geknuffeld, maar ik was bang dat de stress niet goed voor jou zou zijn. Je lieve baasje liet ons zien, hoe jij genoot van knuffelen met haar. Dat heb je toch nog mogen beleven lieveke, baasjes, die van jou hielden. De liefde in de ogen van Annelies sprak boekdelen, lieverd je was erg geliefd. Maar spijtig genoeg was er ook veel smart in haar ogen, want ze wist toen al dat ze waarschijnlijk moest afscheid nemen van haar lieve jongen.
Hänzeltje, liefje, we dragen je in ons hart, wat hadden we je nog graag jaaaaaren gelukkig gezien, maar het lot heeft anders beslist……. Rust nu maar zacht lieve jongen, geen pijn meer voor jou.
Annelies en Hanz, veel sterkte met het verlies van dit prachtige kereltje!!!
Buddy Marina

Lieve Hanzel,
Wat waren we blij dat juist jij zo’n schitterend mandje kreeg bij Annelies in het verre Utrecht.
De laatste keer dat ik je zag in Buddykat, toen we afscheid namen, liet je me ook triomfantelijk zien hoe goed jij wel kon eten en hoe mooi je jezelf kon wassen, zoals het zo’n mooie rooie gezonde kater past.
Ok, je had dan FIV, maar ook daarmee kun je oud worden. Helaas, lieverd, het ging zo anders dan wij voor jou in gedachten hadden. En dat het allemaal zo snel zou kunnen gaan, is bijna niet te bevatten.
We missen je allemaal,  maar ik zal je nooit vergeten, omdat je een blijvend plaatsje in mijn hart hebt ingenomen. Rust nu maar uit, lieve jongen.
Dikke knuffel
Buddy Ilse

Lieve Hanzel,
Waarom nou juist jij???!!! Wat heb jij toch allemaal moeten meemaken.....
Je was een van de liefste en zachtaardigste wezens die ik ooit in mijn hart heb mogen sluiten. Al vanaf de eerste dag was ik gek op je....Je was een beetje bang in het begin maar langzaam begon je open te bloeien en spinde je hard als ik je kroelde..... Ik heb verdriet maar troost me met de gedachte dat je in BuddyKat en bij je nieuwe baasjes een mooie en liefdevolle tijd hebt gehad...
 
Rust zacht lieverd!  XXX
Buddy Stef


 




Adoptie
kattenbemiddeling@buddykat.be
0031 (0) 6-27301673 of 0031 (0) 6-12132248 (NL)
0032 (0) 495-285127 (B)
Steunen
Belgie
IBAN: BE56035501397788
BIC: GEBABEBB

Nederland
IBAN: NL29INGB0009480375
BIC: INGBNL2A

t.a.v. Zwerfkat in Nood II,
Postbus 58, 3630 Maasmechelen
Belgie
Vermelding: Buddykat



© Buddykat. Alle teksten, foto's en videomateriaal vallen onder het copyright van Buddykat.
Geen van deze teksten, foto's of video's mogen zonder schriftelijke toestemming gebruikt worden door derden.
ANBI Status
Provincie Limburg