Het zijn toch altijd van die kleine wondertjes die je opeens zo gelukkig kunnen maken, het hoeft geen miljoen te zijn, of die nieuwe auto.
Als gastgezin van een jong aidskatertje, worstelde ik met het feit dat Moustache nadat hij genoeg aangesterkt was, niet bij mij in de opvang kon blijven.
Hij heeft toch niet voor deze ziekte gevraagd, maar zou hierdoor wel van een normaal gezin verstoken blijven. En daar lag ik in de nacht toch vaak aan te denken. Moustache was in het begin wat stilletjes, wilde alleen slapen en eten, had geen idee wat spelen was. Nu is hij een gezonde knaap geworden die wel houdt van een robbertje vechten met een balletje en een touwtje.
Een echte lieve knuffel.
De medewerker van Buddykat had me wel verteld dat ook deze katten een goede kans maken, maar echt geloven deed ik dat niet.
Katten van deze leeftijd delven vaak het onderspit ten opzichte van een kitten. En dan ook nog aids positief!
Maar wat schetst mijn verbazing, een telefoontje van een lieve vrouw die op zoek was naar een aidskat en deze moeilijk vinden kon. Hoe is het mogelijk?
Ze had nog nooit eerder van Buddykat gehoord en hoorde bij toeval hiervan. Ja, maar waarom zoek je nou een aidskat? Omdat je zelf ook een katje hebt wat positief is bevonden en niet meer naar buiten kan en dit katje gun je dan een kameraad. Moustache!
Geweldig, dezelfde leeftijd, dus dat wordt spelen…. Heerlijk ook nog lieve honden en andere beestjes, het kan niet op.
Net gehoord dat de eerste dag al prima verlopen is en dat hij met het andere katje en met 1 hond al vriendschap gesloten heeft.
Mijn dag kan niet meer stuk en dank je wel lieve mensen dat jullie deze dieren een warm hart toe dragen en dank je Buddykat, want zonder jullie opvang had mijn lieve Moustache geen kans gehad.
O ja, Moustache krijgt een nieuwe naam: STAR!! En weet u waarom, het aanwezige katje van deze lieve mensen is een tijgertje en die heet: STRIPES!!!
Dikke mik……………STAR EN STRIPES!!!!!!!!!!!!
Geweldig! Dit kan alleen maar goed gaan.
Knuffel voor jullie allemaal, namens Jacqueline, gastgezin van Moustache.
Reactie eigenaar
Wij zijn de trotse eigenaars van Moustache (nu draagt hij de naam Stars). Ons gezin bestond al uit 4 honden, 4 konijnen, 1 varkentje, 2 chinchillas en 1 fiv katje (Stripes).
Stripes kwam bij ons als ziek katje. Dit wisten wij natuurlijk niet. Toen bleek dat hij kattenaids had waren wij er kapot van, ons katje zou nooit buiten mogen. Onze dierenarts stelde ons wel gerust dat onze kat zeker ook kans had op een gelukkig en lang leven.
Sommige mensen zeiden ons ook dat een kat die niet buiten mag nooit gelukkig kan zijn. Dat we hem beter zouden laten inslapen. We deden dit niet en ons katje is nu een perfect gelukkige fiv-kat van ongeveer 10 maanden oud!
Het enige wat hij miste was een vriendje. Wij werken allebei en hij zat overdag alleen omdat hij de oudste hond anders teveel zou vermoeien met zijn actieve karaktertje.
Na een tijdje zoeken kwamen we bij buddykat terecht. Een organisatie die fiv-katjes niet afschrijft, maar ze helpt aan een goede thuis. Ik zag op hun site Moustache, een kater van 11 maanden. Ongeveer dezelfde leeftijd als onze Stripes.
Ik belde dan ook direct en ben de dag erna al gaan kijken. Na een rit van 2uur en 20 minuten zag ik onze Moustache voor het eerst. ik was direct verkocht!
Ik nam hem mee naar huis. We noemden hem Stars.
Hier stelde ik de katten via de benchmethode aan elkaar voor. Dit ging goed, maar het stond onze Stars helemaal niet aan om in een bench te zitten, dus we lieten hem al snel los: de eerste nacht kroop hij al uit zichzelf bij mij! Echt een schatje! Ondertussen klinkt het tussen hem, Stripes, onze kleinste hond, de chinchillas en de konijnen. De grotere honden worden later voorgesteld als alles een beetje bekoeld is.
Donderdag namen we hem mee voor een bezoek aan de dierenarts, dit ging niet van een leien dakje, Stars wou namelijk echt niet meer in een klein kotje. Maar we moesten hem toch meenemen om hem toch eens te laten controleren door de dierenarts. Bij de dierenarts was hij braaf en de dierenarts vond ook niets van mankementjes. Thuisgekomen was Stars natuurlijk een beetje aangedaan van alle drukte om hem te vangen.
Nu is het vertrouwen al terug een beetje beter, maar nog niet terug wat het geweest is in het begin, wat natuurlijk ook normaal is. Maar we laten hem nu nog wat bekomen en als hij in onze buurt komt roepen we hem bij ons en komt hij op onze schoot gesprongen. Dus ik ben er wel van overtuigd dat dit zeker nog zal beteren
