Meter Anke Buckinx
'Wil jij please onze meter worden?', smeekte Sabine een tijdje terug in een mailtje. Ik wist bijgod niet wie Sabine van der Meer was. En eerlijk gezegd had ik ook nog nooit gehoord van de organisaties “Zwerfkat in nood II” en “Buddykat”. Maar na één telefoontje met de geweldige initiatiefneemster van beide VZW's wist ik genoeg: niemand geeft zovéél om al die zielige, achtergelaten, vaak verwaarloosde en soms zelfs doodzieke poezen... dan deze hartverwarmende dame. Met haar aanstekelijke enthousiasme wist ze me in no time te overtuigen. Ik wilde met enorm veel plezier het meterschap voor mijn rekening nemen! Wat een eer overigens om gevraagd te worden!
Ietwat later werd ik uitgenodigd op de jaarlijkse opendeurdag van 'Buddykat'. Toen ik daar rondliep, kon ik haast niet geloven wat ik zag. Sabine heeft aangrenzend aan haar woning een super-de-luxe resort voor aidskatten ingericht. Eerlijk waar, ik overdrijf niet! In een gezellig huiskamer met allemaal knusse zeteltjes, zachte kussens en lots of kattenspeelgoed (zelfs een televisie, want wist je dat er speciaal voor katten dvd's op de markt zijn?!) verzorgt ze, samen met haar trouwe teamleden, dag in dag uit die zieke stakkers en overspoelt ze hen met alle liefde van de wereld... totdat een ander liefdevol baasje haar taak overneemt en één van de lieverds adopteert. Want ja, katten met aids kunnen -net zoals mensen- nog jarenlang gezond en gelukkig doorleven en hunkeren net zoals hun gezonde soortgenootjes naar een warme thuis en aan aai over hun bol.
Ik stond versteld Sabines immens grote dierenhart. In haar eigen huis ontfermt ze zich over maar liefst 12(!) katten. En toen ik bij haar op bezoek was, verzorgde ze ook nog een keer een stuk of vier kittens die ze op geregelde tijdstippen met het flesje moest zogen, ook 's nachts. Eén ieder ander zou dat met het nodige gemor & gezucht doen. Maar Sabine doet het met een brede glimlach. Ze vertelde me ook leuke anekdotes. Zo kocht ze ooit impulsief een nest konijnen op van een boer die ermee dreigde de diertjes te slachten. Voor ze het besefte, reede ze weg met een boel konijntjes in de auto... zonder te weten wat ze eigenlijk met die beestjes moest beginnen. En zo'n spontane, recht-uit-het-hart- reddingsacties heeft ze wel vaker ondernomen. Enorm gecharmeerd ben ik door haar! Met open armen verwelkomt ze keer-op-keer elk zacht spinnend zwerfkatje dat wordt binnengebracht en gaat ze naarstig op zoek naar een fijne thuis voor het schatje.
Als ik nu aan “Zwerfkat in Nood II” en “Buddykat” denk, krijg ik een bijzonder warm gevoel vanbinnen. Het maakt me blij dat zo'n prima geolied team van vrijwilligers zich het lot van al die kwetsbare beestjes aantrekt. Met een ontembare toewijding en bergen engelengeduld stellen ze alles in het werk om voor elke poes een 'hemel op aarde' te creëeren.
Zelf ben ik tot over mijn oren verliefd op mijn viervoetertje. Mag ik 'm aan je voorstellen? Frits, een lekkere kater van zes jaar. Toen 'ie drie was, heb ik hem opgevist uit een asiel. Ik nam me voor om de eerste poes die tegen me begon te babbelen te adopteren. Fritsie dus. Het leek wel alsof hij letterlijk miauwde “Pak mij, pak mij”. Ik heb het me nog géén seconde beklaagd. Okay, het feit dat ik thuis een zwarte, stoffen sofa heb en hij een witte onderbuik heeft (HAREN!), is ietsje minder leuk. Maar al dat stofzuigen, vergeet ik onmiddellijk als meneertje zich in mijn schoot vlijt en me wel duizend lieve kopjes geeft.
En euh, ik wil niemand brainwashen of zo -nu ja, een béétje dan- maar een kat in huis is echt een aanrader. Stel je voor: elke ochtend gewekt worden door zo'n heerlijk snuitje tegen je snoet en een zacht, fluwelen lijfje dat zich tegen je nestelt. Vijf minuten poezenknuffelen en ik kan de wereld aan. Eerlijk waar. Twijfel je nog? Dan leen ik graag mijn Fritsie aan je uit. Maar alleen voor héél even. Ik zou 'm nooit meer kunnen missen.
Lieve Sabine en alle vrijwilligers van “Zwerfkat in Nood II” en “Buddykat”. Mijn oprechte felicitaties voor het schitterende werk dat jullie verrichten. Ik ben enorm trots op jullie inzet, doorzettingsvermogen en onvoorwaardelijke liefde voor de diertjes die jullie opvangen en verzorgen. Mijn eeuwig respect! Ik wens jullie veel succes met het vinden van talrijke adoptieouders die gewillig zijn om het niet zo fraaie verleden van een zwerfkat of een aidskat uit te wissen en hen in de plaats een mooie toekomst kunnen garanderen. Als jullie mij nodig hebben, let me know!
Anke Buckinx (28) ken je als:
'Wil jij please onze meter worden?', smeekte Sabine een tijdje terug in een mailtje. Ik wist bijgod niet wie Sabine van der Meer was. En eerlijk gezegd had ik ook nog nooit gehoord van de organisaties “Zwerfkat in nood II” en “Buddykat”. Maar na één telefoontje met de geweldige initiatiefneemster van beide VZW's wist ik genoeg: niemand geeft zovéél om al die zielige, achtergelaten, vaak verwaarloosde en soms zelfs doodzieke poezen... dan deze hartverwarmende dame. Met haar aanstekelijke enthousiasme wist ze me in no time te overtuigen. Ik wilde met enorm veel plezier het meterschap voor mijn rekening nemen! Wat een eer overigens om gevraagd te worden!
Ietwat later werd ik uitgenodigd op de jaarlijkse opendeurdag van 'Buddykat'. Toen ik daar rondliep, kon ik haast niet geloven wat ik zag. Sabine heeft aangrenzend aan haar woning een super-de-luxe resort voor aidskatten ingericht. Eerlijk waar, ik overdrijf niet! In een gezellig huiskamer met allemaal knusse zeteltjes, zachte kussens en lots of kattenspeelgoed (zelfs een televisie, want wist je dat er speciaal voor katten dvd's op de markt zijn?!) verzorgt ze, samen met haar trouwe teamleden, dag in dag uit die zieke stakkers en overspoelt ze hen met alle liefde van de wereld... totdat een ander liefdevol baasje haar taak overneemt en één van de lieverds adopteert. Want ja, katten met aids kunnen -net zoals mensen- nog jarenlang gezond en gelukkig doorleven en hunkeren net zoals hun gezonde soortgenootjes naar een warme thuis en aan aai over hun bol.
Ik stond versteld Sabines immens grote dierenhart. In haar eigen huis ontfermt ze zich over maar liefst 12(!) katten. En toen ik bij haar op bezoek was, verzorgde ze ook nog een keer een stuk of vier kittens die ze op geregelde tijdstippen met het flesje moest zogen, ook 's nachts. Eén ieder ander zou dat met het nodige gemor & gezucht doen. Maar Sabine doet het met een brede glimlach. Ze vertelde me ook leuke anekdotes. Zo kocht ze ooit impulsief een nest konijnen op van een boer die ermee dreigde de diertjes te slachten. Voor ze het besefte, reede ze weg met een boel konijntjes in de auto... zonder te weten wat ze eigenlijk met die beestjes moest beginnen. En zo'n spontane, recht-uit-het-hart- reddingsacties heeft ze wel vaker ondernomen. Enorm gecharmeerd ben ik door haar! Met open armen verwelkomt ze keer-op-keer elk zacht spinnend zwerfkatje dat wordt binnengebracht en gaat ze naarstig op zoek naar een fijne thuis voor het schatje.
Als ik nu aan “Zwerfkat in Nood II” en “Buddykat” denk, krijg ik een bijzonder warm gevoel vanbinnen. Het maakt me blij dat zo'n prima geolied team van vrijwilligers zich het lot van al die kwetsbare beestjes aantrekt. Met een ontembare toewijding en bergen engelengeduld stellen ze alles in het werk om voor elke poes een 'hemel op aarde' te creëeren.
Zelf ben ik tot over mijn oren verliefd op mijn viervoetertje. Mag ik 'm aan je voorstellen? Frits, een lekkere kater van zes jaar. Toen 'ie drie was, heb ik hem opgevist uit een asiel. Ik nam me voor om de eerste poes die tegen me begon te babbelen te adopteren. Fritsie dus. Het leek wel alsof hij letterlijk miauwde “Pak mij, pak mij”. Ik heb het me nog géén seconde beklaagd. Okay, het feit dat ik thuis een zwarte, stoffen sofa heb en hij een witte onderbuik heeft (HAREN!), is ietsje minder leuk. Maar al dat stofzuigen, vergeet ik onmiddellijk als meneertje zich in mijn schoot vlijt en me wel duizend lieve kopjes geeft.
En euh, ik wil niemand brainwashen of zo -nu ja, een béétje dan- maar een kat in huis is echt een aanrader. Stel je voor: elke ochtend gewekt worden door zo'n heerlijk snuitje tegen je snoet en een zacht, fluwelen lijfje dat zich tegen je nestelt. Vijf minuten poezenknuffelen en ik kan de wereld aan. Eerlijk waar. Twijfel je nog? Dan leen ik graag mijn Fritsie aan je uit. Maar alleen voor héél even. Ik zou 'm nooit meer kunnen missen.
Lieve Sabine en alle vrijwilligers van “Zwerfkat in Nood II” en “Buddykat”. Mijn oprechte felicitaties voor het schitterende werk dat jullie verrichten. Ik ben enorm trots op jullie inzet, doorzettingsvermogen en onvoorwaardelijke liefde voor de diertjes die jullie opvangen en verzorgen. Mijn eeuwig respect! Ik wens jullie veel succes met het vinden van talrijke adoptieouders die gewillig zijn om het niet zo fraaie verleden van een zwerfkat of een aidskat uit te wissen en hen in de plaats een mooie toekomst kunnen garanderen. Als jullie mij nodig hebben, let me know!
Anke Buckinx (28) ken je als:
- Sidekick van Wim Oosterlinck op Q-music (elke werkdag tussen 16u en 18u)
- Tv-presentatrice van 'Honderd Hete Vragen' op 2BE (2de seizoen vanaf maart)
- Columniste van Het Belang van Limburg
